Filharmonia-logo
Tytuł artykułu

Dyrekcja

Ozdobnik - nuty
Robert Wasilewski

Robert Wasilewski
Dyrektor naczelny


Jakub Chrenowicz
Jakub Chrenowicz
I Dyrygent

Jakub Chrenowicz
W latach 2010-2012 pełnił funkcję asystenta dyrektora Antoniego Wita w Filharmonii Narodowej w Warszawie. Stanowisko to objął zaraz po ukończeniu z wyróżnieniem Akademii Muzycznej im. I.J. Paderewskiego w Poznaniu w klasie dyrygentury symfoniczno-operowej Jerzego Salwarowskiego. W ramach programu LLP-Erasmus kształcił się także w Hochschule für Musik und Darstellende Kunst we Frankfurcie n/Menem oraz był stypendystą Accademia Musicale Chigiana, gdzie studiował pod kierunkiem Gianluigiego Gelmettiego. W 2016 roku na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie otrzymał tytuł doktora, promotorem doktoratu był prof. Antoni Wit. 
Jakub Chrenowicz jest adiunktem w Katedrze Dyrygentury Symfoniczno - Operowej w Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu. 
Artysta koncertował z takimi zespołami, jak Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Narodowej w Warszawie, Sinfonia Varsovia, Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach, Polska Orkiestra Radiowa,  Orkiestra Gran Teatre del Liceu, Kammerorchester Berlin, Sinfonietta Cracovia, orkiestry Filharmonii Poznańskiej, Łódzkiej, Pomorskiej, Krakowskiej, Polskiej Filharmonii Bałtyckiej i innymi   W sezonie artystycznym 2012/2013 pełnił funkcję pierwszego dyrygenta Opery i Filharmonii Podlaskiej w Białymstoku.
W sezonie artystycznym 2011/2012 Jakub Chrenowicz zadebiutował w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie, gdzie powierzono mu kierownictwo muzyczne premiery Polskiego Baletu Narodowego Opowieści biblijne. W kolejnych sezonach prowadził szereg przedstawień operowych (Straszny Dwór Stanisława Moniuszki) i baletowych (m.in. Święto Wiosny Igora Strawińskiego).
W październiku 2013 zadebiutował z orkiestrą i chórem Gran Teatre del Liceu w Barcelonie, podczas przedstawień Polskiego Baletu Narodowego w tym słynnym teatrze.
W maju 2015 roku objął kierownictwo muzyczne spektaklu Casanova w Warszawie  w choreografii Krzysztofa Pastora; był również autorem koncepcji muzycznej tego przedstawienia.
Prowadził również przedstawienia baletowe w Teatrze Wielkim w Łodzi (m.in. Święto wiosny, Krzesany) oraz w Operze Wrocławskiej (Coppelia Leo Delibes'a).
W roku 2016 otrzymał Teatralną Nagrodę Muzyczną im. Jana Kiepury w kategorii Najlepszy Dyrygent. 



Massimiliano Caldi
Dyrygent Honorowy

Massimiliano Caldi
- I Dyrygent i Konsultant Artystyczny Filharmonii Koszalińskiej im. St. Moniuszki w Koszalinie, Główny Dyrygent Polskiej Filharmonii Bałtyckiej im. F. Chopina w Gdańsku. Zwycięzca VI-go Międzynarodowego Konkursu Dyrygentów im. G. Fitelberga (1999r.). Artysta charakteryzuje się bogatym doświadczeniem w muzyce symfonicznej, operowej, operetkowej i baletowej, oraz jasnym, płynnym stylem dyrygenckim. Szczególną uwagę zwraca na muzykę współczesną i na XIX-wieczne opery, które wyszły już z repertuaru. Wyróżnia się doskonałym przygotowaniem zawodowym przekazanym mu przez jego nauczycieli: Galliniego, Bellugiego, Renzettiego, Gattiego, Musina, Chunga i Temirkanova. Jest lubiany przez orkiestry zarówno za swoją konsekwencję w interpretacji, gust muzyczny, jak i ludzkie cechy.
Po zakończeniu dziesięcioletniej działalności w roli pierwszego dyrygenta Orkiestry Kameralnej Milano Classica, w kwietniu 2012 roku mianowany został I Dyrygentem Polskiej Filharmonii Bałtyckiej im. F. Chopina w Gdańsku – gdzie funkcję tę będzie pełnił aż do całego sezonu 2016/17. Od 2006 do 2014 był I Dyrygentem Śląskiej Orkiestry Kameralnej, w latach 2006/2010 jej kierownikiem artystycznym.
W 2014 powołany został na stanowisko I Dyrygenta i Konsultanta Artystycznego Filharmonii Koszalińskiej – począwszy od sezonu 2014/15. Mediolańczyk, bardzo związany ze swoim miastem. Dzięki jego bogatej ofercie wydarzeń muzycznych, a zwłaszcza możliwości uczestniczenia od dziecka w wydarzeniach w Teatro alla Scala i w Konserwatorium, mógł rozwinąć swoją pasję do muzyki – szczególnie opery. Po studiach z fortepianu i kompozycji w Civica Scuola di Musica di Milano podjął decyzję o poświęceniu się karierze dyrygenckiej. W Mediolanie współpracuje z różnymi instytucjami – takimi jak Accademia Teatro alla Scala, I Virtuosi del Teatro alla Scala oraz orkiestra Fundacji I Pomeriggi Musicali di Milano. We Włoszech współpracowal z Maggio Musicale Fiorentino, Teatro Comunale di Bologna, Teatro Regio di Torino, Teatro Massimo di Palermo, Fundacją Arena di Verona. Dyrygował w Sali Verdiego w Conservatorio di Milano, w Auditorium del Lingotto di Torino, w Teatro Carlo Felice di Genova, w Teatro Filarmonico di Verona, w Auditorium Paganini di Parma, Teatro Verdi di Busseto, występował na podium głównych orkiestr włoskich. W Europie dyrygował w Konzerthaus we Wiedniu, Brucknerhaus w Linzu, Beethoven Halle w Bonn, Jarhunderthalle Hoechst w Frankfurcie, Accademia Franz Liszt w Budapeszcie, Rudolfinum w Pradze, Festspielhaus w Baden-Baden, Rosengarten w Mannheim oraz w St Petersburgu, Moskwie, Amsterdamie, Monachium, Szeged, Biel, Murten – i w regionie hiszpańskim Extremadura.
W Polsce prowadzi regularnie koncerty w głównych Filharmoniach oraz w ramach najbardziej znanych polskich festiwali, kieruje produkcjami operowymi w największych teatrach operowych. Koncertował z Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia oraz Orkiestrą „Sinfonia Iuventus” w sali Filharmonii Narodowej w Warszawie. Prowadził także krakowską Orkiestrę Akademii Beethovenowskiej, Narodową Orkiestrę Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach, Orkiestrę Filharmonii Krakowskiej, Orkiestrę Filharmonii Szczecińskiej i Orkiestrę Filharmonii Rzeszowskiej.
W Izraelu dyrygował Israel Sinfonietta Beer Sheva, w Brazylii Orkiestrą Symfoniczną Santo André – oraz Chilijską Orkiestrą Symfoniczną w Chile. Od 1991 prowadził m.in. dzieła sceniczne – takie jak: Orfeusz i Eurydyka Glucka, Cyganeria Pucciniego, Salome Straussa, Rigoletto, Traviata, Trubadur orazi Nabucco Verdiego, Cosi fan tutte, Don Giovanni i Wesele Figara Mozarta, Cavalleria Rusticana Mascagniego, Cyrulik sewilski Rossiniego, Norma Belliniego, Due timidi i La notte di un nevrastenico Nino Roty, La serva padrone Pergolesiego.

Sponsorzy:

            sponsor-firmus  

© 2017 Filharmonia Koszalińska im. Stanisława Moniuszki w Koszalinie

Wykonanie: WEBSERWIS