Filharmonia-logo
Tytuł artykułu

Koncert symfoniczny

Opis koncertu

Ozdobnik - nuty

Zdjecie orkiestra borsuk2.jpg

Godzina koncertu14.02.2014 r., godz. 18:30

Miejsce koncertuKoszalin, nowa filharmonia

Opis rozszerzony:

Karol Borsuk dyrygent
Małgorzata Picz sopran - Serpina
Marek Picz bas - Uberto
Ludwik Schiller Vespone
Orkiestra Filharmonii Koszalińskiej

G. B. Pergolesi
La serva padrona (Służąca panią) - opera komiczna
W. A. Mozart
Symfonia g-moll KV 550



G. B. Pergolesi La serva padrona (Służąca panią) - opera komiczna
część I.
Bogaty Uberto czeka od paru godzin, aż jego pokojówka Serpina poda mu śniadanie i skończy go ubierać, gdyż spieszno mu wyjść na miasto. Niestety, Serpina zachowuje się jak pani domu, rozstawiając po kątach nie tylko niemego służącego Vespone, ale i samego pryncypała. Uberto zaczyna mieć tego dosyć, jego protesty nie robią jednak żadnego wrażenia na Serpinie, która zamyka przed nim drzwi na klucz i udziela surowej lekcji sprawowania: milczeć i słuchać. Doprowadzony do ostateczności Uberto rozkazuje Vesponowi, by natychmiast znalazł mu żonę, wszystko jedno jaką, byle zaprowadziła porządek w tym domu wariatów! Serpina uznaje, że to świetny pomysł, z jedną poprawką: po co szukać na mieście czegoś, co jest pod ręką, skoro najlepsza kandydatka na żonę to przecież ona sama!

część II.
Aby przełamać opory Uberta, który jak wszyscy mężczyźni nie wie, co leży w jego interesie, Serpina przebrała Vespona za żołnierza, z szablą u boku, sumiastym wąsem i tutti quanti, informując pryncypała, iż skoro ten odrzuca jej rękę, ona poślubi tego marsowego piastuna nazwiskiem kapitan Gran Bombardon. Uberto zrazu rechoce z zachwytu, łzy Serpiny wszakże znajdują drogę do jego kamiennego serca. Przyparty do muru, opiera się jeszcze, aż wreszcie Serpina oznajmia mu w imieniu straszliwego kapitana, że ma wyposażyć pannę młodą w sute wiano. Widząc matamora z obnażoną szpadą, Uberto ostatecznie traci kontenans i stwierdza, że z dwojga złego woli sam poślubić nieszczęsną. Wówczas dopiero Vespone demaskuje się, a Serpina pada w ramiona pryncypała: służąca została panią.


Karol Borsuk
Polski muzyk i dyrygent, od grudnia 1981 roku mieszkający w Berlinie i tam działający. Wieloletni wicedyrektor Szkoły Muzycznej Reinickendorf, dyrygent chórów i orkiestr. Dokonał wielu prawykonań mieszkającego w Paryżu kompozytora polskiego Piotra Mossa (m.in. Salve Regina, Weihnachtskantate, Spandaer Messe). Członek jury konkursów muzycznych w Polsce i we Włoszech, wykładowca międzynarodowych kursów muzycznych na Węgrzech. Ma na swym koncie koncerty w Polsce (kilka w Koszalinie), Czechach, Słowacji, na Węgrzech, Malcie, w Szwajcarii, Francji, we Włoszech Finlandii. Poświęca się również kompozycji (m.in. Andante, Misdroy Requiem, Credo, Scherzo).

Małgorzata Picz
Ukończyła studia w 1999 roku na Wydziale Wokalno - Aktorskim Akademii Muzycznej im. K. Lipińskiego we Wrocławiu. Swoje umiejętności wokalne doskonaliła w kraju i za granicą, uczestnicząc w kursach mistrzowskich takich artystów jak Monika Lenz  („Mozarteum” - Salzburg) , Kaludi Kaludow (Bułgaria) i Adele Stolte (Niemcy), współpracowała z wybitnymi muzykami, m. in. Bernhardem Forckiem (Akademie für Alte Musik Berlin) i Tomaszem Tomaszewskim (Deutsche Oper Berlin). Zadebiutowała rolą hrabianki Stasi w „Księżniczce Czardasza” Kalmana. Występowała w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej w Warszawie, Teatrze Muzycznym w Łodzi , Operetce Mazowieckiej , na berlińskich scenach:  Volksbühne  oraz  Konzerthaus Berlin. W repertuarze ma partie: Susanny (Wesele Figara), Livietty (Livietta e Tracollo), Serpiny (La serva padrona), Kapłanki (Turandot), Agilei (Teseo), Berty (Die Nürnberger Puppe) oraz  Zuzi (Verbum nobile). Brała udział w przedstawieniach operowych i koncertach Francji, Bulgarii, Niemczech, Japonii, Rosji i na Cyprze. Występowała m.in. na festiwalach: Jadwigensis, Międzynarodowym Festiwalu im. Andreasa Gryphiusa oraz Festiwalu Dwóch Cesarzy. Wykonywała również repertuar oratoryjno-kantatowy, występując dwukrotnie na festiwalu „Wratislavia cantans”.
 
Marek Picz
Absolwent Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Akademii Muzycznej we Wrocławiu (Wydział Wokalny). W czasie studiów brał udział w wykonaniu wielu dzieł muzyki oratoryjnej w kraju i za granicą, współpracując z takimi dyrygentami jak J.T. Adamus, M. Gawroński, Berhnard Buttmannn i Urlich Grosser. Występował z Filharmonią Wrocławską i Kaliską, Dolnośląską Orkiestrą Barokową, Orkiestrą Symfoniczną Akademii Muzycznej we Wrocławiu oraz Collegio di Musica Sacra. W przedstawieniu dyplomowym odtwarzał rolę Figara w mozartowskim "Weselu Figara". Od 2004 roku jest solistą Krakowskiej Opery Kameralnej, regularnie występując jako tytułowy "Don Pasquale" w operze Gaetano Donizettigo. W 2005 roku współpracował ze sceną SPAM, śpiewając Tracolla w intermezzo operowym G.B. Pergolesiego "Livietta e Tracollo". W 2006 roku (jako bas solo) brał udział w nagraniu albumu z dziełami Józefa Zeidlera - zapomnianego kompozytora polskiego, związanego z kongregacją Księży Filipinów na Świętej Górze w Gostyniu. Nagrana pod dyrekcją m.in Marka Toporowskiego (z zespołem Concerto Polacco oraz Sine Nomine). Płyta otrzymała w 2008 roku prestiżową statuetkę Fryderyka. Od 2006 roku Marek Picz mieszka i pracuje w Niemczech (w berlińskiej Deutsche Oper). W maju 2010 roku otrzymał od Rady Miejskiej w swoim rodzinnym mieście Gostyń Nagrodę Twórczą "Laur Gostynia" za działalność kulturalną - organizację gostyńskich spektakli operowych i koncertów operetkowych.

Ludwik Schiller
aktor, urodzony 1952 roku, absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu. Od 1983 do 2009 roku występował w Teatrze Lubuskim w Zielonej Górze. Obecnie związany z zielonogórskim "Teatrem Rozrywki Trójkąt".


Sponsorzy:

       sponsor-toyota   sponsor-elfa  

© 2019 Filharmonia Koszalińska im. Stanisława Moniuszki w Koszalinie

Wykonanie: WEBSERWIS